De AI Act stelt één simpele vraag: weet je klant dat het AI is?

Gepubliceerd op

6 augustus 2026

Sinds 2 augustus zijn de transparantieregels uit de Europese AI-Act officieel van kracht. Geen vage toekomstmuziek meer, maar een wet waar je vandaag al aan moet voldoen. Lukt dat niet, riskeer je een boete tot 15 miljoen euro of drie procent van je wereldwijde omzet. Tijd dus om even stil te staan bij wat dit concreet betekent voor jouw organisatie.

De AI-Act op een korte tijdlijn

De AI-Act zoals die nu in voege ging, is op zich niet nieuw. De wet trad namelijk al in werking op 1 augustus 2024, maar rolt sindsdien gefaseerd uit. Eerst kwamen de verboden AI-praktijken aan bod, daarna volgden de regels voor AI-geletterdheid binnen organisaties. Sinds 2 augustus 2026 is een volgende, veel bredere golf van kracht. Niet alleen de transparantieregels uit Artikel 50, maar ook de effectieve handhaving op nationaal en Europees niveau start nu. Bedrijven kunnen dus vanaf nu écht gecontroleerd en beboet worden. De volledige uitrol van de wet loopt door tot 2 augustus 2028, dus dit is niet het eindpunt. Dit is wel het moment waarop de wet tanden lijkt te krijgen.

Wat is er precies veranderd?

Gebruik je een chatbot? Dan moet je vanaf het eerste contact duidelijk maken dat de gebruiker met AI praat, niet met een mens.

Maak je realistische AI-content, beeld, audio of video die voor echt kan doorgaan? Die moet zichtbaar of hoorbaar gelabeld worden als artificieel. Denk aan een door AI-gegenereerde productfoto voor een campagne, een synthetische stem in een voice-over, of een AI-avatar in een reclamevideo. Net video en audio zijn de moeilijkste contenttypes om consequent te labelen en terug te vinden, dus daar loop je het grootste risico.

Publiceer je AI-tekst over een onderwerp van algemeen belang? Dan is een label verplicht, tenzij er een mens de eindredactie voert en de eindverantwoordelijkheid draagt. Dat laatste is meteen ook je makkelijkste uitweg.

De regels gelden voor bedrijven, overheden, zelfstandigen en professionele influencers. Puur privégebruik valt erbuiten.

Hoeveel moet zo’n label eigenlijk zeggen?

Wettelijk gezien vooral dit: het moet duidelijk en onmiskenbaar zijn voor een gemiddelde, oplettende gebruiker, en dat vanaf het eerste contact. Een piepklein label in de hoek van een beeld of een vage vermelding in de voorwaarden volstaat niet. Maar een uitgebreide beschrijving van wat er precies bewerkt of gegenereerd werd, is wettelijk niet verplicht. Een simpel label zoals ‘Bewerkt met AI’ kan dus wel degelijk volstaan, zolang het maar goed zichtbaar en ondubbelzinnig is.

Eén nuance: de Europese Commissie publiceerde in juni 2026 haar Code of Practice on Transparency of AI generated Content. Die is vrijwillig, maar wordt het praktische ijkpunt en maakt een onderscheid tussen content die volledig door AI gegenereerd werd en content die enkel AI ondersteund tot stand kwam. Voor beide vormen is een eigen aanbevolen label voorzien. Dat is iets om nu al rekening mee te houden als je een labelsysteem opzet.

Waarom dit niet mag blijven liggen

Twee derde van de organisaties heeft nog geen centrale aanpak voor AI-governance. Vaak door verouderde IT-architecturen die simpelweg geen zicht bieden op waar AI in het bedrijf wordt ingezet. Dat maakt het risico dubbel: een boete en/of je hebt geen idee waar je kwetsbaar bent.

Een beetje tijd heb je wel. België is namelijk nog niet klaar om te controleren. Er is nog geen nationale toezichthouder aangeduid en het regelgevend kader is nog niet rond. Dat betekent niet dat je kan eindeloos kan afwachten natuurlijk. Het betekent dat je zelf orde op zaken moet stellen, want de wet handhaaft zichzelf niet.

5 concrete stappen die je zelf kan zetten

Breng in kaart waar AI wordt ingezet.
Chatbots, contentgeneratie, beeldbewerking, automatische copy. Maak een lijst per team. Niet alleen wat marketing gebruikt, ook wat sales, HR of klantenservice er stiekem al bij pakken.

Check je output.
Welke content die klanten of bezoekers zien, is met behulp van of door AI gegenereerd? Daar moet een label op. Denk aan blogartikelen, social posts, gegenereerde productbeelden, video’s met synthetische stemmen.

Regel de eindredactie.
Menselijke controle op AI-tekst over onderwerpen van algemeen belang scheelt je een verplicht label. Zorg dat die controle ook echt gebeurt, niet enkel op papier. Wie leest, wie keurt goed, en waar staat dat vastgelegd?

Bouw governance in, niet erop.
Een los beleidsdocument dat niemand leest, lost niets op. AI-governance werkt pas als het onderdeel is van hoe je systemen zijn opgebouwd, niet als een extra stap die iedereen overslaat wanneer de deadline nadert.

Zorg dat je zelf weet wat er in je content zit.
En hier wringt vaak het schoentje. Voor je iets kan labelen, moet je weten dat het bestaat. In de praktijk hebben veel organisaties geen volledig overzicht van welke content AI gegenereerd is, waar die staat en wie hem gebruikt. Assets verdwijnen in mappen, DAM systemen of oude campagnes, zonder dat iemand nog weet wat erin zit of hoe het gemaakt is.

Wie controleert dit eigenlijk

Een terechte vraag, want als niemand toekijkt, voelt een wet als vrijblijvend. In de praktijk verloopt handhaving via nationale toezichthouders per lidstaat, aangevuld met Europese coördinatie voor grensoverschrijdende zaken.

Het probleem in België is net dat die nationale toezichthouder er nog niet is. Dat betekent niet dat er niet gecontroleerd zal worden, het betekent alleen dat de regels sneller duidelijk kunnen worden dan de instanties die ze moeten handhaven. Voor jou als organisatie verandert dat weinig. De verplichting geldt vandaag, ongeacht of de toezichthouder al op volle kracht draait.

De blinde vlek achter de AI Act

Dit is de paradox. Bedrijven krijgen de opdracht om transparant te zijn over AI content, terwijl diezelfde bedrijven vaak niet eens goed zicht hebben op hun eigen content. Niet omdat ze slordig zijn, maar omdat traditionele systemen daar simpelweg niet voor gebouwd zijn. Tags dekken niet wat er echt in een bestand zit. Video’s en audio krijgen één label voor het hele bestand. Niemand die drie klikken verder nog weet welk stuk AI gegenereerd was en welk stuk niet.

Je kan moeilijk voldoen aan een label verplichting voor content die je zelf niet kan terugvinden.

Overzicht als basis

Hier ligt je grootste denkoefening. AI-Act naleving is niet enkel een juridische oefening, het is een goede aanleiding om je volledige content landschap eens grondig door te lichten. Welke content heb je, waar staat die, hoe is die gemaakt, en wie heeft er nog toegang toe. Bedrijven die deze oefening nu doen, lossen twee problemen tegelijk op. Ze voldoen aan de AI-Act, én ze weten eindelijk weer wat ze in huis hebben.

Loop je daar niet direct warm voor? Dat begrijpen we helemaal. Het kan een stevig werkje zijn en zelden ben je zeker of je wel écht alles in kaart had. Een uitgebreide content scan door ons ervaren team zet je sneller en vollediger op weg. Zo krijg je op korte tijd een heel precieze blik op hoe jouw content vandaag wordt gemaakt, getagd, opgeslagen en teruggevonden. Je ziet zo meteen waar de door AI-gegenereerde content zit die een label nodig heeft, en waar je toch al een berg verborgen kosten en dubbel werk laat liggen.

In vertrouwen werken

De AI-Act is er niet om AI-adoptie af te remmen. Het gaat om vertrouwen. Net zoals de AVG een kader gaf voor persoonsgegevens, geeft de AI-Act een kader voor betrouwbare AI. Bedrijven die dat nu serieus nemen, bouwen een voorsprong op tegenover wie wacht tot de eerste boete valt.

Benieuwd waar jouw organisatie vandaag staat, zowel op vlak van AI-transparantie als content overzicht? Vraag een content scan aan en we brengen het samen in kaart.